Bugün çarşamba.
Dünden hiçbir farkım yok. Bunu aynada yaptığım ufak gözlemlerden biliyorum.
Aynı tişört, aynı dağınık saçlar, aynı boş bakışlar..
Aynı sandalyede geçiriyorum çarşambayı, salı olduğu gibi..
Sanki dün de çarşambaydı ve ondan önceki gün de ve daha önceki gün de.. Tek fark bu sabah evin tek bir penceresini açtım ve bütün kapıları da. Araba sesleri için..
Belki de istediğim gibi hiçbir yere gidiyorlardır diye.